فقط یک زن می‌تواند بعد از گذراندن فاجعه‌ای از سر، به جریان زندگی بازگردد و فقدانش را در خود حل کرده یا با خود حمل کند و فقط یک زن می‌تواند زودتر از مردان، متوجه طوفانی بشود که درون دیگری جریان دارد. «آینه‌ها، شماره ۳» کریستین پتزولدِ، کارگردان آلمانی که در لیست بهترین فیلم‌های «سایت […]

با مرد مرده همسفر بشویم یا نه؟ مرد جوان پذیرفته که سوار قطار شود و برای نشستن بر صندلی حسابدار در کارگاه آهنگری دیکنسون به شهر ماشین برود. پس ما نیز می‌پذیریم که او را در این سفر همراهی کنیم و چشم به مناظری بدوزیم که مدام، خالی‌تر، خشک‌تر و خشن‌تر می‌شوند. مرد جوان که […]

وقتی که یک کارگردان از زمانه‌اش عقب بماند، نتیجه‌اش می‌شود ساختن فیلمی که فقط در سطح جاری است و راهی به اعماق موضوع اجتماعی‌ای که روی آن دست گذاشته، پیدا نمی‌کند. هر چقدر که دورفمن در نمایش‌نامه‌ی «مرگ و دوشیزه جوان» که «یک تصادف ساده» اقتباسی آزاد از آن به حساب می‌آید، یقه مخاطب را […]

عزیز دورم، ما شیطان‌هایی هستیم که همیشه و همه‌جا هر آنچه که خواسته‌ایم، کرده‌ایم؛ از تولید مثل با ژن بهتری که نتیجه‌اش شد هوموساپینس و کوچ‌های بزرگ اجدادمان بگیر تا منقرض کردن گونه‌های گیاهی و جانوری یا ساختن و برپا کردن سازه‌های غول‌پیکر تا حفر کردن زیاده‌ازحد زمین و هر نوع تجاوز و خودخواهی کوچک […]

«فکر می‌کنم همین خورشید دارد به جاهایی می‌تابد که آن‌جاها نیستم و دوست هم ندارم که باشم…» فرناندو پسوا   «بی‌آفتاب» مارکر مثل دیدن در تاریکی‌ست؛ وقتی که کورمال کورمال پیش می‌روی و هر چیزی می‌تواند شکلی تازه بگیرد و تو را به جای دیگری بکشاند. تو نمی‌دانی کجا داری می‌روی و خودت را سپرده‌ای […]

چشم، دیدن، تماشا کردن… آنچه که می‌بینیم ما را می‌سازد یا آنچه که نمی‌بینیم؟… تماشا می‌شویم یا تماشا می‌کنیم؟… کدام سمت ایستاده‌ایم؟… سوژه یا ابژه؟… این سوراخ، این دریچه، این حفره، راهی برای ارتباط با دیگری یا راهی برای ارتباط با خود؟… لکان می‌گفت سوراخ‌هایمان ما را به هم وصل می‌کنند… از وقفی‌پور شنیدم من… […]